door Theo Berends
Afgelopen zaterdag werd de vijfde ronde in de nationale damcompetitie afgewerkt. Voor de derde maal eindigde het duel in een gelijk spel. Ditmaal werden de punten gedeeld met de reserves van damvereniging Hijken.
Door dit resultaat staat het team met het gemiddelde op een vierde plaats samen met Hijken. Met nog vier wedstrijden te gaan moeten de Huissenaren wel oppassen om niet in degradatie problemen te komen. Ze staan slechts twee punten boven de degradatiestreep. Daar komt bij, dat het team nog tegen de aanstaande kampioen, zij staan inmiddels vijf punten los op nummer twee, HDC Hoogeveen moet spelen. Ik heb al eerder aangeven dat het spelen met achttallen in plaats van tientallen, nadelig is voor ons. In die tijd dat we met tientallen aantraden konden we vaak op de onderste borden het verschil nog maken. Dat is nu een stuk minder en moeten we dus nog behoedzamer spelen om wedstrijden te kunnen winnen. En nog belangrijker is het om de kansen, die er zaterdag ook volop waren, beter te benutten.
Het was zaterdag in Hijken een bijzondere mooie wedstrijddag. Maar liefst acht teams verschenen achter de damborden. Het eerste team van Hijken speelde tegen ons eerste team, wat ook een boeiende wedstrijd zou worden. Het derde en vierde team spelen hun wedstrijden in de tweede klasse. Dat geeft aan dat Hijken een grote damvereniging is geworden. Hoogste tijd voor het wedstrijdverslag.
De wedstrijd werd geopend met een puntendeling van Marcel Janssen. Marcel nam het op tegen Leo Faber. Beiden speelde wel heel erg voorzichtig. Elk risico werd vermeden. Zo nam de Huissenaar op de dertiende zet een drie om drie, waar bijvoorbeeld 33-28 een goede optie was geweest. Marcel mag zo nu de dan wel met iets meer lef, de strijd aan gaan. Maar ook Leo Faber, was niet van plan om iets creatiefs te bedenken. Na 27…21-27 was er bar weinig te beleven in deze partij. Om een 0-0 uitslag te voorkomen werd er doorgespeeld tot de veertigste zet.
Meer strijd werd er geleverd in de partij tussen Jacob Okken en Joost Hendriksen. In een iets aangepaste speelwijze, ontstond er een ‘Keller-achtige’ stelling, met Joost als aanvallende partij. Joost, die de zwarte schijven naar het centrum dirigeerde, leek optisch iets beter te staan. Maar na 26.37-32×32 bracht Jacob weer meer evenwicht in de stelling. Beide spelers met ruime ervaring, en een dikke 1300 rating, laten zich niet meer verlokken tot onverantwoorde acties. Dus ook hier was een puntendeling onvermijdelijk.
De derde remise was mijn aandeel in deze wedstrijd. Mijn tegenstander was Rik Smit. De opening was veelbelovend. Met mijn tiende zet 31-26 voorkom ik dat mijn tegenstander mijn lange vleugel onder controle zou krijgen. Wat wel het geval was geweest na 10.41-37 dan volgt er ongetwijfeld 16-21 wat echt beter is voor zwart. Met wit spelend stond ik al snel op het strategische veld 24. Na 16…7-11 waar 14-19 of 14-20 toch ambitieuzer was, koos de wit speler met 17.24-29×20 voor zekerheid. In de opbouwfase komt het moment, hoe nu verder. Met 22.32-27! geeft wit duidelijkheid. Niet veel later kiest Rik kiest terecht voor 28.23-29, omdat hij 40-34-30 uiteraard niet wil toelaten. Niet veel later werden ook hier de punten gedeeld.
Het was Geert van Aalten, ja wie anders (?) die de wedstrijd openbrak. Zijn tegenstander de 16-jarige Thobian de Groot die verrassend sterk tegenstand bood. In een klassieke partij had Geert, zoals verwacht mocht worden, wel wat overwicht. Maar alles bleef lange tijd binnen de remise grenzen. Na ruim dertig zetten brak Geert het klassiek open met 34-29 gevolgd door 33-29. Langzaam maar zeker kwam de Huissenaar beter te staan. Inmiddels ging de bedenktijd van Thobian belangrijke een rol spelen in deze strijd. Met 40…13-19 ging zwart opzichtig in de fout. Met een simpele damcombinatie scoorde Geert alweer zijn derde overwinning van dit seizoen. In plaats van het gespeelde 13-19 had de Drent 40…16-21 moeten spelen gevolgd door 17-22. Of Geert de partij dan nog gewonnen had, valt te betwijfelen.
Op het eerste bord speelde Rob Schrooten tegen de sterke Jan Mente Drent. De partij werd het kantelpunt in deze wedstrijd. De partij werd met een Keller variant geopend. Met 9…18-23 kreeg de partij een geheel ander karakter. Het spel ontwikkelde zich richting klassiek, toch een van Robs geliefde speltypes. Maar waarom Rob met 28…3-8?? verder gaat, is mij niet duidelijk. Gewoon na 28…2-8 heeft zwart weinig te vrezen. De tempo verhouding van 49 om 42 is zelfs in zijn voordeel. Niet veel later dreigt Jan Mente de Huissenaar “op te sluiten” met 34-29×29. Met 34…4-9 had Rob het partijverloop nog kunnen vermijden. Na wits offer 37.29-23 en 38.43-39 mist Rob hier een simpele remise manoeuvre, met terug offeren van 29-34 en 24-29×29. Zwart heeft in deze stelling niets meer te vrezen. Er dreigt 19-23 en 48-42 volgt 29-34,16-21 13×44 en moet wel 45-40,44-50 en nu de tegencombinatie 37-31 26×28 38-33 en 40-34,35×4 met remise. Maar de beslissende fout maakt Rob met 49…13-19? Na 49…26-31! En 14-19 was de remise nog steeds binnen bereik. Maar ook hier speelde de klok een cruciale rol. De wedstrijd was weer in evenwicht 5-5.
Maar er stond de Huissenaren nog meer tegenslag te wachten. Onze man in vorm Dirk Joosten speelde tegen Daniël Boxum. Vooraf zou ik mijn geld hebben ingezet op een overwinning voor Dirk. In een boeiende flankspel partij, kreeg Dirk behoorlijk wat voordeel. Daniël verplaatste zijn voorpost van veld 24 naar veld 23. Dirk omsingelde het witte centrum. Het moment van deze partij ontstond op 37e zet van wit 37.32-27? Nu had Dirk de partij in zijn voordeel kunnen beslissen met 37… 24-30! 39…14-19 en wit kan opgeven. Soms maken dammers het zichzelf moeilijker dan dat nodig is. Ook simpele varianten kunnen doorslaggevend zijn. Dirk moet zijn verrast toen hij 37…14-19? speelde. Doordat hij op neerslag bleef staan kon de Drent via 14-10-5 de damlijn bereiken. Herstel was voor de Huissenaar niet meer mogelijk.
Onze kersverse vader Willem Hoek bracht de dammers uit Huissen weer op gelijke hoogte. Hij wist zijn partij tegen Ben Dekens te winnen. In een laveer partij speelde Ben wel heel erg defensief. Willem mocht een hele hekstelling innemen, maar kon deze niet handhaven. In een vergevorderd middenspel kreeg Hoek nog wel een aanvalletje over veld 24. De stelling op het dambord werd dunner en dunner. Dat Willem een voordelige stand had, dat was wel duidelijk, maar of het ook winnend voordeel was, dat moest nog blijken. Uiteindelijk begaat Ben op zijn 60e zet de beslissende fout door 23-28 te spelen waar 25-30 goed genoeg was geweest voor een punt. Nu hadden wij het geluk aan onze zijde.
Nu waren alle ogen gericht op het duel Harry de Groot en Jan van Loenen. Jan speelde met zwart en had na 1.32-28 ongetwijfeld 17-22×21 gespeeld zoals zo vaak. Zijn tegenstander moet gedacht hebben “dat gaan we dus niet doen” en opende met 1.31-26. Jans antwoordt was toch gewoon 17-21×21. Ook deze Drent ruilde voorwaarts dan weer achterwaarts maar behield nog steeds wel de controle. In het middelspel in een negen om negen stelling kwam Jan steeds beter te staan. De omsingeling van het witte centrum was heel goed voor de Huissenaar. Op de 56e zet mist Jan de winst. Die was mogelijk met 56…20-24! en damhalen op veld 49. Met deze remise eindige dit duel in een 8-8 gelijk spel.
Wel opmerkelijk in deze wedstrijd was dat alle vier beslissingen op de eerste vier borden vielen, en de vier remises op de onderste vier borden. Als we wat zorgvuldiger met onze kansen waren omgesprongen hadden we met een overwinning huiswaarts kunnen keren. Anderzijds mogen ook blij zijn dat we de opgelopen achterstand van 7-5 nog konden ombuigen.
Met nog twee topduels voor de boeg o.a. de aanstaande kampioen uit Hoogeveen en het altijd lastige “Het Noorden” uit Groningen, is het noodzakelijk en komende thuiswedstrijd tegen debutant DES 2 uit Lunteren te winnen. Dat duel staan gepland voor zaterdag 13 december.